Terug naar de jaren ’80 – deel 2
In de eerste decennia werden motorfietsen vooral in hokjes gestopt op basis van cilinderinhoud. Maar vanaf de jaren zestig, toen de motor in de VS veranderde van puur vervoermiddel in vrijetijdsspeeltje, verschoof de focus naar de wensen van de rijder. Scramblers voor het zand, comfortabel aangeklede Harley’s voor de snelweg en omgebouwde choppers als uiting van persoonlijke stijl: langzaam maar zeker ontstonden er niches. In de jaren zeventig kregen ook straatgerichte enduro’s en toeruitvoeringen met ruit en koffers een eigen gezicht, terwijl wat we nu ‘nakeds’ noemen nog gewoon de standaard was. In ons tweede deel over de jaren ’80 belichten we al deze niches, waarin de één succesvoller was dan ander.
De echte explosie volgde in de jaren tachtig. Sportmotoren werden extremer, scherper en visueel rechtstreeks gekoppeld aan de racerij. Suzuki schokte in 1984 met de GSX-R750, een straatmachine die oogde als een endurancefabrieksracer, terwijl Honda, Ducati en Yamaha met homologatiespecials het WK Superbike voedden. Tegelijkertijd ontstond de sportieve toermachine als tegenhanger: minder radicaal, maar nog altijd snel. Marketing en werkelijkheid botsten soms pijnlijk, zoals bij BMW’s K1.
Ook andere segmenten kregen vaste vorm. De BMW R80 G/S en de Dakar-hype legden de basis voor het allroadsegment, terwijl luxueuze toermachines en uitbundige choppers hun eigen publiek vonden. Zelfs nostalgie werd een niche, met vroege retro’s als Honda’s GB500 en later de Kawasaki Zephyr. Wat begon als inspelen op klantwensen, groeide in de jaren tachtig uit tot het fijnmazige segmentenlandschap dat we vandaag nog altijd kennen.
Lees de volledige reportage in Het MotorRijwiel 200!
