Het Motorrijwiel - 173

De pas vijftienjarige Harry Everts wordt in 1967 al kampioen van België op een 500cc-Maico. aan de bak bij de nationalen, in de hoogste cate- gorie. Het succesjaar 1967 van Jef Teuwissen gaat gepaard met glansrijke verrichtingen van zijn leerling. Het sympathieke mannetje legt een ver- bazende dapperheid aan de dag. Met zijn strijdlust en temperament bekoort hij supporters en publiek. Aan de Zonhovense Holsteenbron mag Everts de kampioenstrui in ontvangst nemen. Vijftien jaar en dan al nationaal kampioen! Die zondagavond komen de mensen massaal naar de Schootsheide. Het café van vader Jefke Everts loopt vol en iedereen wil Rikske feliciteren. Het feestvarkentje heeft dankwoorden voor de familie Teuwissen, zijn ouders, Leo Gysen, Jaak Grispen en vele anderen. Begin september huldigt Neeroe- teren Everts op grootse wijze. Bij de grote jongens Als hij zestien is, tekent de Maaslander een start- vergunning voor de BMB in de categorie junioren. Met de gouden tips van Jef in het achterhoofd en de wedstrijdervaring van de VBMSV is hij al vanaf 1968 een jonge motorduivel bij de grote jongens. Op een Zweedse Husqvarna wint startnummer 77 zes wedstrijden en daarmee eindigt hij in het Belgisch kampioenschap op een vierde plaats. Jef oordeelt dat Harry bij de junioren 500cc niets meer te leren heeft.Wel moet hij opletten voor een bepaalde moedeloosheid tijdens een mindere periode. Harry maakt zich daar minder zorgen om, want hij beschouwt uitslagen nog als bijzaak. Met een motorblok van een Husqvarna in een CZ-frame gaat hij de strijd aan bij de senioren. Door allerlei tegenslagen valt het aanvankelijk niet mee. Uitein- delijk wint Everts in 1969 negen keer en wordt hij Belgisch en Limburgs kampioen. De Limburger ziet deze prestatie slechts als een fase in de ontwik- keling van zijn loopbaan. In al zijn tevredenheid vergeet hij nooit om oom Jef te prijzen.Verder heeft hij – volgens zijn mening – de titel vooral te danken aan zijn kalmte. Zenuwachtig als ze zijn, begaan René Van de Vorst enWalter van den Broeck een misstap en de zaak is bekeken.Vader Jef Everts:“Van kinds af weet Harry de weg in de Belgische motorcrosswereld. Zijn grootvader neemt hem altijd en overal mee. Hij is zijn peter. De aller- eerste keer dat hij aan een wedstrijd deelnam, won hij al. Dat was in Overpelt. Harry was veertien jaar toen hij aan die liefhebberscross deelnam.” Fabriekscontract bij Puch Eind september heeft de motorcrosser een licentie op zak voor een kennismaking met de elites. Everts legt zich een strenge en sobere levenswijze op, die van een professionele sportman. Hij oefent als een bezetene, pijnigt zichzelf en haalt het uiterste uit dat taaie kleine lichaam. De Neeroeterenaar werkt voor zijn sport als een dwangarbeider en heeft de drang naar kennis om zich te perfectioneren. Zoals elke nieuwkomer ondervindt Harry wat moeilijk- heden met de aanpassing bij de internationalen, maar de ijzersterke kerel beukt er in zijn bekende stijl op los. Door zijn kleine gestalte moet hij op de motor hard werken. In de lichaamsbouw van de wilskrachtige kerel ziet Joël Robert alle kenmerken van een rijder voor de kleine cilinderinhoud. DeWaalse wereldkampioen 250cc laat Everts in 1971 voor rekening van Puch deelnemen aan een 125cc-serie in de Verenigde Staten. De Limburger wint zeven van de acht wed- strijden. Hij gunt Christian Gouverneur – één van de beschermelingen van Joël Robert – ook een over- “ER WAS NIET ALLEEN EEN GEBREK AAN GELD, MAAR IK WAS OOK GEHANDICAPT, AL ZAG HET ZELF NOOIT ZO” Kleinzoon Liam (L), zoon Stefan en vader/opa Harry (R). Geliefd bij het publiek door zijn tomeloze inzet. 59 HELDEN VAN TOEN